niedziela, 30 marca 2014

Boernerowo

W 1922 roku na terenie ówczesnej wsi Babice rozpoczęła się budowa Transatlantyckiej Centrali Radiotelegraficznej. W tamtych czasach byłą to jedna z najnowocześniejszych radiostacji i przynosiła Polsce roczny zysk w wysokości ok. 100 tysięcy dolarów. W 1939 roku na rozkaz Edwarda Rydza-Śmigłego miała zostać zburzona, ale gen. Rómmel nie zdecydował się na to. Centrala była zaciekle broniona, ale pod koniec września przeszła w ręce hitlerowców, którzy korzystali z niej do końca wojny. W styczniu 1945 r. wycofujące się oddział niemieckie wysadził radiostację.


Część ziem przeznaczonych pod budowę Transatlantyckiej Centrali Radiotelegraficznej nie została wykorzystana, w związku z czym Ignacy Boerner, Minister Poczt i Telegrafów, poprosił prezydenta Mościckiego o zgodę na budowę w tym miejscu osiedla mieszkaniowego.


 Budowa Osiedla Łączności ruszyła w 1932 roku - zbudowano 56 skanalizowanych i zelektryfikowanych domów jednorodzinnych. Już rok później do kolonii dotarł tramwaj linii B z Ulrychowa. 



12 kwietnia 1933 r. zmarł Ignacy Boerner, ale budowę kontynuowano (w 1936 r. na cześć założyciela osiedle nazwano Boernerowo). Do 1934 roku na 128 parcelach zbudowano domy 5 rodzajów według projektów Wandy Boerner-Przewłockiej:
typ A - dom parterowy o powierzchni 33 m kw. z 1 pokojem, łazienką i kuchnią;
typ B - dom parterowy o powierzchni 72 m kw. z 3 pokojami, łazienką i kuchnią;
typ C - dom piętrowy o powierzchni 76 m kw. z 3 pokojami, łazienką i kuchnią;
typ D - dom piętrowy o powierzchni 93 m kw. z 5 pokojami, łazienką i kuchnią;
typ E - dom piętrowy o powierzchni 144 m kw. z 6 pokojami, łazienką, kuchnią i centralnym ogrzewaniem;




W kolejnych etapach budowano głównie murowane wille. Ostatnim etapem była zabudowa północno-wschodniej części osiedla, która później zyskała nazwę Kolonii im. Aleksandry Piłsudskiej. Tam zamieszkały osoby zasłużone w walce o niepodległość Polski, m. in. rodziny weteranów powstania styczniowego.




W 1935 roku zakończono budowę osiedla. W tym samym roku powstało także istniejące do dziś Towarzystwo Przyjaciół Boernerowa.



 W granicach Warszawy Boernerowo znalazło się w 1951 roku.



Trasa tramwajowa na Boernerowo zawsze słynęła z mijanek, jednak podczas modernizacji w latach 2008-2011 jej jednotorowy odcinek zachował się tylko na ul. Kaliskiego. Niemniej jednak jest to jakaś atrakcja :)




Jako że domki przetrwały wojnę, to przetrwały ją też tabliczki adresowe.






4 komentarze:

  1. Bardzo ciekawe, specyficzne miejsce. Niby w mieście ale o charakterze wybitnie podmiejskim.

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo ciekawy wpis, świetnie zachowane domy. Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie wiem jak sytuacja wygląda obecnie ponieważ dawno nie miałem okazji przebywać na Boernerowie ale jeszcze ok. 5 -6 lat temu można było odnaleźć pozostałości po radiostacji. Pamiętam mały betonowy domek z napisem "CZUWAJ", betonowe bloki odciągów masztowych oraz pozostałości ruin budynku radiostacji. Bliźniacza radiostacja w Grimeton (Szwecja) miała więcej szczęścia. Nie dość, że istnieje do dnia dzisiejszego to jest w pełni sprawna. Pod podanym adresem internetowym kilka ciekawostek - http://histmag.org/Zabytkowa-radiostacja-nadala-komunikat-w-wigilijny-poranek-2390
    Twój wpis uświadomił mi, że wypadałoby wybrać się w te tak dawno nie odwiedzane rejony miasta i sprawdzić co jeszcze pozostało.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pozostałości po radiostacji widziałam niedawno na jakichś zdjęciach, ale jakoś do głowy mi nie przyszło, żeby ich poszukać. Chyba muszę jeszcze raz odwiedzić te okolice ;)

      Usuń