sobota, 22 czerwca 2013

Daleko z betonu świat

Chociaż Powsin jest częścią Warszawy już od 1951 roku, ja ciągle odnoszę wrażenie, że to jakaś nieduża wieś parę ładnych kilometrów za stolicą.Wieś - w pozytywnym znaczeniu tego słowa. Taka sielska, anielska :) Cisza, spokój, zieleń... i bocianie gniazdo!

Ul. Młocarni w Powsinku:

Między Powsinkiem a Powsinem stoi sporo przydrożnych krzyży, figurek i kapliczek.





Zielono.

czwartek, 20 czerwca 2013

LXVIII Akcja GTWb - Okno

Byłabym zapomniała, ale żem sobie przypomniała o akcji! A najgorsze, że przerzuciłam cały dysk w poszukiwaniu sensownego okna i nie znalazłam. Znaczy okien sensownych dużo, ale zdjęcia jakieś takie pokraczne. Jest więc okno pół-sensowne gdzieś na Pradze Północ, chyba nawet na Brzeskiej konkretnie. Jest pół-sensowne, bo jest nowe, a więc brzydkie. Na szczęście tylko brzydkie, a nie paskudne, ale o ile piękniej by się prezentowało, gdyby było nadgryzione zębem czasu... Chociaż może "brzydkie" to jednak za ostro powiedziane. To okno po prostu ujdzie. Za to pranie sobie malowniczo na nim wisi :)

Dookoła Zamku Ujazdowskiego

W miejscu, gdzie teraz stoi Zamek Ujazdowski, w XI wieku istniała osada Jazdów, zniszczona w XIII wieku przez Litwinów. Niemal trzy wieki później zamieszkała tu w drewnianym dworze księżna mazowiecka Anna Radziwiłówna. Po włączeniu Mazowsza do Korony, tereny te stały się własnością króla, w związku z czym w 1548 roku zamieszkała tu królowa Bona. Znaczenie Jazdowa wzrosło po przeniesieniu stolicy do Warszawy. Zygmunt III Waza wzniósł tu w 1624 roku pałac, będący jego podmiejską rezydencją.

Zamek przebudowywano wielokrotnie. W II poł. XVII wieku wszedł w posiadanie księcia Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, który zlecił Tylmanowi von Gameren przebudowę wnętrz. Na początku XVIII wieku rezydencję wydzierżawił król August II Mocny. W 1717 roku na jego polecenie przekopano na osi wjazdowej Kanał Piaseczyński o długości 820 metrów. Wówczas było to jedno z największych w Europie założeń wodnych.

Wkrótce zamek po raz kolejny zmienił właściciela. W 1766 roku kupił go król Stanisław August Poniatowski, ale po 18 latach przeznaczył budynek na koszary Gwardii Pieszej Litewskiej. Wtedy to w pobliżu zamku powstały stajnie, wozownia i lazaret. W latach 1809-1944 funkcję szpitala wojskowego pełnił sam zamek wraz z wybudowanymi wokół pawilonami szpitalnymi, w których mieściły się oddziały wewnętrzny, neurologiczno-psychiatryczny, gruźliczy i laryngologiczny.


Dzisiaj w ocalałych pawilonach mieszczą się Instytut Teatralny i Dział Zbiorów Specjalnych Głównej Biblioteki Lekarskiej.

Zamek, choć mocno zdewastowany, przetrwał II wojnę światową, ale marszałek Rokossowski rozkazał go rozebrać. W 1954 roku po zamku pozostały już jedynie piwnice, na których chciano zbudować Teatr Domu Ludowego Wojska Polskiego. Na szczęście te plany nie weszły w życie i w latach 70. zamek zrekonstruowano. Obecnie swoją siedzibę ma tu Centrum Sztuki Współczesnej.

W sąsiedztwie zamku na skarpie wiślanej mieści się Skwer Stefana Kisielewskiego "Kisiela", a na skwerze miejsce dla wrzaskliwych :)


Kamień upamiętniający pułkownika Edwarda Lotha, profesora UW, antropologa i żołnierza AK, który zginął w powstaniu warszawskim podczas wykonywania obowiązków w punkcie opatrunkowym.

Ławeczka poetycko-filozoficzna z tekstami Jenny Holzer:

Poniżej skarpy znajduje się Park Agrykola, znany też jako Łazienki Północne. 


Najbardziej malowniczo jest jesienią:

Wiosną też jest ciekawie. Ja spotkałam wyjątkowych gości - nurogęś z pisklętami. To rzadki ptak wodny, objęty w Polsce ścisłą ochroną gatunkową. Występuje nielicznie na północy i zachodzie kraju oraz nad Pilicą. Jego liczebność jest szacowana na zaledwie 1000 par!

Totalny odlot! :)

A to już znani wszystkim pożeracze przeogromnych ilości bułek, ale śmiesznie wyglądają w wersji prawie dorosłej :)

niedziela, 16 czerwca 2013

Kolegiata św. Anny w Wilanowie

W miejscu obecnego kościoła św. Anny już w XIV wieku istniała drewniana świątynia pod wezwaniem św. Leonarda. W XVI wieku zastąpił ją drewniany kościół w stylu późnego gotyku. Murowany kościół św. Anny został zbudowany dopiero 1772 roku. Ufundował go książę August Czartoryski, ówczesny właściciel Wilanowa. Autorem projektu świątyni był Jan Kotelnicki.




Po śmierci fundatora pieczę nad kościołem objęła Aleksandra z Lubomirskich Potocka, wnuczka księcia Adama Czartoryskiego. W latach 1799-1831 zadbała ona o wyposażenie kościoła. Przedmioty kultu religijnego trafiły tu z kaplicy zamku Książąt Lubomirskich w Wiśniczu. Obraz "Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny" w nastawie ołtarza został namalowany w XVII wieku przez artystę włoskiego.

W latach 1857-1870 kościół został rozbudowany przez Henryka Marconiego na polecenie Aleksandry i Augusta Potockich. 


Dobudowano prezbiterium oraz dwie kaplice, wzniesiono kopułę z transeptem. Tym samym, kościół nabrał cech neorenesansowych. Podczas przebudowy powstały również stacje drogi krzyżowej autorstwa Henryka Marconiego.


W mieszczącej się w kościele kaplicy Potockich znajdują się sarkofagi i epitafia właścicieli dóbr wilanowskich. Pod kaplicą w krypcie są także ich groby.


W trakcie obu wojen światowych kościół został zdewastowany. Podczas Powstania Warszawskiego mieścił się tu obóz dla internowanych przedstawicieli stołecznej inteligencji. Świątynię splądrowano, ale ocalały dwa zabytkowe dzwony z XVIII wieku. Obecnie oba wiszą w Dzwonnicy Trzeciego Tysiąclecia, wybudowanej w 2002 roku. 


W 1998 roku ranga kościoła została podniesiona i w tej chwili jest on Kolegiatą Archidiecezji Warszawskiej.

Wewnątrz znajduje się kość mamuta wykopana podczas zakładania fundamentów pod kościół w 1770 roku. 

Na tyłach kościoła znajduje się replika dzwonu "Głos Wolności" dla Świątyni Opatrzności Bożej.